Autor [EN] [PL] [ES] [PT] [IT] [DE] [FR] [NL] [TR] [SR] [AR] [RU] Wątek: [ART] Budowa, charakterystyka witaminy C  (Przeczytany 1945 razy)

0 Użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

OffLine orzeł biały

  • V.I.P
  • *****
  • Posts: 51
  • Bonus +0/-0
  • Topic Starter
  • Mężczyzna 14-11-2012, 19:54:11
    Join:09-03-2012, 20:14:21
    • Zobacz profil
[ART] Budowa, charakterystyka witaminy C
dnia: 10-03-2012, 10:02:37
Witamina C to kwas L-askorbinowy i kwas dehydroaskorbinowy. Kwas dehydroaskorbinowy, czyli utleniona forma kwasu L-askorbinowego ma aktywność witaminową taką samą jak postać zredukowana, czyli właściwa witamina C.

  Kwas askorbinowy jest γ-laktonem endiolu kwasu 2-okso-L-gulonowego. Ugrupowanie endiolowe będące najbardziej charakterystycznym fragmentem cząsteczki tego kwasu warunkuje właściwości redukujące oraz kwasowy charakter związku. Pierścień γ-laktonowy stabilizuje całą strukturę.
Związek ten z uwagi na obecność w cząsteczce dwóch asymetrycznych atomów węgla (C4 i C5) może występować w formie czterech stereoizomerów. Z tym, że 100% aktywność witaminy C wykazuje tylko kwas L-askorbinowy, kwas D-izoaskorbinowy (D-araboaskorbinowy albo erytorbowy) charakteryzuje się 5% aktywnością witaminy C, a kwasy: D-askorbinowy (D-ksyloaskorbinowy) i L-izoaskorbinowy (L-araboaskorbinowy) nie wykazują nawet minimalnej aktywności witaminy C. .
   Po raz pierwszy syntezę chemiczną kwasu askorbinowego przeprowadzono
w 1933 roku z L-ksylozy. Od tego czasu uzyskano wiele jego analogów i pochodnych, aczkolwiek aktywność biologiczną wykazują tylko sole i podstawione przy węglu szóstym estry. Większość zwierząt jest w stanie syntetyzować własną witaminę C, jedynie ludzie, małpy i świnki morskie nie mają tej zdolności i muszą otrzymywać ją z produktów żywnościowych lub suplementów.

 

   Kwas askorbinowy jest odporny na wysokie temperatury, ale tylko w warunkach beztlenowych. Kwas dehydroaskorbinowy w tych warunkach jest już znacznie mniej trwały. W obecności tlenu obie formy ulegają nieodwracalnemu utlenieniu do produktów nieaktywnych biologicznie, szczególnie w środowisku zawierającym jony miedzi dwuwartościowej
   
           Wybrane właściwości fizyczne kwasu L-askorbinowego
Właściwości   Szczegółowe określenie albo wartość liczbowa
Wzór sumaryczny   C6H8O6
Masa cząsteczkowa   176,13 daltonów
Postać   Biała krystaliczna substancja bez zapachu, o kwaśnym smaku
Temperatura topnienia   190-192 °C (z rozkładem)

Kwas L-askorbinowy jest związkiem krystalicznym dobrze rozpuszczalnym w wodzie, a jego roztwory mają smak kwaśny. Wykazuje on właściwości redukujące. W warunkach beztlenowych, np. podczas przechowywania produktów konserwowanych, obserwuje się również spadek zawartości witaminy C na skutek pośredniego przenie-sienia tlenu z H2O2 na kwas askorbinowy przez flawonoidy z udziałem peroksydazy.
   Kwas askorbinowy i dehydroaskorbinowy odgrywają ważną rolę w nieenzymatycznym brunatnieniu produktów, chociaż ich rola nie jest zupełnie wyjaśniona. Powstające z nich w wyniku degradacji różnorodne związki mogą uczestniczyć w tym procesie w rozmaity sposób. Zakłada się, że sam kwas askorbinowy nie wchodzi w reakcję z innymi składnikami produktów żywnościowych, a dopiero po utlenieniu do kwasu dehydroaskorbinowego rozpoczyna się cykl przemian
   Niektórzy ludzie tolerują i preferują witaminę C ze źródeł naturalnych, dlatego produkuje się również niewielkie ilości kwasu L-askorbinowego w postaci jego koncentratów, np. z owoców dzikiej róży, głogu czy owoców cytrusowych.


                                                   Działanie witaminy C w organzimie człowieka.

Witamina C bierze udział w wytwarzaniu kolagenu, białka wystepującego w chrząstkach, w kościach, zębinie. W kościach i zebinie substancja kostna wytwarzana w osteoblastach odkładana jest w postaci białkowych, kolagenowych włókien, które następnie są mineralizowane. Oprócz kolagenu występują tam mukopolisacharydy zawierające między innymi kwas chondroitynosiarkowy. Wysuwane są sugestie, że kwas askorbinowy jest konieczny do syntezy kwasu chondroitynosiarkowego. Po podaniu tej witaminy następuje prawidłowe gojenie się ran, ustępują również owrzodzenia dziąseł. Niektórzy badacze podkreślają znaczenie witaminy C jako odwracalnego układu oksydoredukcyjnego (kwas askorbinowy ↔ kwas dehydroaskorbinowy). Obecność miedzi i kwasu askorbinowego pomaga w redukcji żelaza w procesie jego przechodzenia przez ścianki jelita. Stwierdzono korzystny wpływ tej witaminy w leczeniu anemii wywołanych niedoborem żelaza. Stwierdzono również jej udział
w procesach utleniania lub hydroksylacji różnych aminokwasów lub ich metabolitów.
Witamina C jest bardzo efektywnym zmiataczem reaktywnych form tlenu i jest uważana za najistotniejszy przeciwutleniacz płynów pozakomórkowych, wykazujący właściwości antyoksydacyjne wewnątrz komórek
Bodaj największą rolę ochronną przed toksycznym wpływem tlenu odgrywa kwas L-askorbinowy w tkance płucnej (ze względu na brak w niej enzymów przeciwdziałających procesom peroksydacyjnym) oraz w oku.
 Kwas askorbinowy współdziałając z innymi rozpuszczalnymi w wodzie przeciwutleniaczami, podwyższa potencjał przeciwutleniający organizmu. Ponadto ma on zdolność regeneracji rodnika tokoferylowego do tokoferolu na powierzchni błon komórkowych. Witamina C jako kofaktor bierze udział w biosyntezie karnityny, kolagenu, kwasów żółciowych, zeaksantyny, noradrenaliny, a ponadto uczestniczy w metabolizmie wielu związków np.: tyrozyny, cholesterolu. Kwas L-askorbinowy ułatwia przyswajanie niehemowego żelaza, wspomaga wchłanianie wapnia. Witamina C działając razem z witaminą E przeciwdziała powstawaniu w przewodzie pokarmowym wielu związków rakotwórczych i mutagennych.(np. nitrozamin)


Last edit: 12-03-2012, 20:29:27 by orzeł biały

On-Line: 2 Gości, 0 Użytkowników
 

Current Server Time: